به‌عمل آمد . عصر همين روز نيز يك اجتماع چندين ده‌هزار نفرى ، در خارج دروازه دولت تشكيل گرديد و در آنجا خطبا و ناطقين ، نطق‌هاى مهيّجى ايراد كرده و نسبت به قضاياى مدينه و اهانتى كه از طرف وهابىها به گنبد مطهر حضرت رسول صلى الله عليه و آله به عمل آمده بود ، اظهار انزجار و تنفّر شد . « 1 » خبرنگار ديلى تلگراف ، كه آن روز در مراسم حضور داشته ، چنين گزارش داده است : در وسط چهار راه ، يك برج چوبى شش‌گوش ، به ارتفاع 30 پا ، كه با فرش پوشيده شده و بالاى آن پرچم سياهى در اهتزاز بود ، برپا گرديد . . . حدود 25 هزار نفر از مردان سالخورده تا كودكان خردسال ، پشت سر هم رج بسته ، چهار زانو ، در حال انتظار نشسته بودند . . . ورود مدرّس . . . با كف زدن و فرياد مسرّت مردم اعلام شد . . . مشاراليه از جمعيت تشكّر نمود و در ميان علما و نمايندگان مجلس قرار گرفت . . . ميرزا عبداللَّه ، واعظِ معروف ، كلام خود را با نعت پيغمبر و درود بر ائمه شروع كرد ، ولى ناگهان صداى آرام و آهسته‌اش ، صورت جدى به خود گرفت . . . و گفت : اگر شما اعلام جهاد كنيد [ مردم ] با سر و پاى برهنه و بدون سلاح ، به مرقد پيغمبر اكرم شتافته ، با دندان و ناخن‌هاى خود ،

--> ( 1 ) . مدرس قهرمان آزادى ، ج 2 ، ص 682